کشف همتای زمین و زهره در خارج از نظام شمس

Telegram
آتمسفر همتای زهره و زمین مطالعه شد.

اسپوتنیک:  مجله  Astrophysical Journal در مقاله اختصاصی خود می نویسد، سیاره شناسان آمریکایی برای اولین بار  توانستند  ترکیب کیمیایی  آتمسفر  یکی از همتاهای  زمین و زهره —  سیاره GJ 1132 b در صورت فلکی « پاروس» را مطالعه کنند.  معلوم شد در  آنجا آب و متان وجود دارد.

جون سائوت ورت John Southworth از دانشگاه « کیل»  دانشمند بریتانیائی میگوید: «  ما ثبوت کردیم که سیاره ای به اندازه زمین  با آتسمفر  ثابت و غلیظی مانند  زمین وجود دارد.  این اولین گام در  راه بررسی این  موضوع است که آیا در این یا آن سیاره فراخورشیدی می تواند زندگی وجود داشته باشد یا خیر».

 سیاره مذکور  اولین سیاره مشهور و نزدیک ترین سیاره به زهره  در فراسوی  سیستم خورشیدی است  که اواسط سال 2015 میلادی  توسط دیوید شاربونو  سیاره شناس کشف شد. وی با کمک تلسکوپ اتوماتیک « MEarth»  بر کوتوله های  سرخرنگ کم نور برای  یافتن  سیاره ای در اطراف آنها  نظارت می کرد.

 اینگونه ستاره ها  در آسمان بیکران زیاد هستند و  ده ها و  صدها بار  بیش از خورشید عمر می کنند و به این دلیل  آنها می توانند  نامزدهای احتمالی در نقش  « مهد  زندگی کیهانی» باشند.  باصطلاح  «نقطه زندگی» مدار  که آب می تواند بطور مایع در آنجا وجود داشته باشد — در نزدیکی  کوتوله های سرخ  قرار دارد که  جستجوی سیاره راحت تر می کند.

به عقیده «سائوت وُرت»، تمام  سیاره ها در  اطراف « نقطه زندگی»  نمی توانند شبیه زمین باشند.  به احتمال زیاد سیاره های فراخورشیدی می توانند  بیشتر شبیه زهره  با آتمسفر زیاد از حد داغ آن باشد که مملو از اسید سولفوریک و دی اکسید کاربن است. نمی توان بطور دقیق  فهمید کدام گزینه درست است. باید با  ترکیب آتمسفر  آن سیاره آشنا بود تا بتوان در این خصوص اظهار نظر کرد.

سائوت وُرت و همکارانش اولین  گام برای حل این مسأله را  برداشتند. آنها  با کمک  تلسکوپ های  رصدخانه  اروپای جنوبی  در چیلی، اطلاعات  اولیه  در خصوص  غلظت و  ترکیب آتمسفر  سیاره GJ 1132 b را بدست آوردند. دانشمندان برای  مطالعه  آتمسفر «  زهره دوم»  از پرتوهای  ستاره  استفاده کردند که از طریق پوسته هوایی  سیاره فوق  عبور کرده به زمین  می رسد و حامل  طیفی از اثرات ترکیبات کیمیایی آن است. سائوت وُرت  و  همکارانش  اطلاعات زیادی  درباره  تعامل نور و  مولکول های هوای این سیاره  جمع آوری کرده اند.

پیداست، اولین کشافان  سیاره GJ 1132 b اندازه آن را  بدرستی  مشخص نکرده بودند.  شعاع آن  تقریبا 1,4 بار بزرگتر از زمین است  و وزن آن 1,6 بار بیش از  زمین و زهره است. آتمسفر  بر طبق نظارت های انجام شده  بر سیاره مذکور در انواع طول موج  نیرومند و غلیظ است و حدوداً  تا 600 کیلومتر  بر فراز سیاره  کشیده شده است.

این اندازه ها  به گفته  دانشمندان،  گویای آن است  که در آتمسفر سیاره GJ 1132 b آب و متان به مقدار زیاد وجود دارد که وجه تمایز این سیاره  فراخورشیدی  از زهره در سیستم خورشیدی است.  بعلاوه،  سطح آن  با توجه به  ضخامت کم  باید با  لایه ضخیم  آب پوشیده شده باشد و یا هسته آن باید بطور کامل  از  سنگ های معدنی سیلیکونی  (که احتمال آن بسیار ناچیز است)  تشکیل شده باشد.  حرارات سطح سیاره بیش از  پیش بینی « شاربونو»  و همکاران او- حدود 360 درجه سانتیگراد است.

با توجه به کشف اکسیجن  در سیاره  که دانشمندان در ماه اوگست سال 2016، این خبر را اعلام کردند، هم اکنون بدشواری می توان  گفت این سیاره  همتای  زهره است و یا زمین « گلخانه ای».

هم اکنون نمی توان  اطلاعات مفصل تری در باره  آتمسفر و شکل سیاره مذکور دریافت کرد. برای دریافت اینگونه اطلاعات نیاز به تلسکوپ ها و اسپکتروگراف های قوی تر است. به عقیده  محققین، تلسکوپ « جیمز ووب» که ناسا قصد دارد  در سال 2018  پرتاب کند، خواهد توانست آتمسفر سیاره GJ 1132 b و دیگر سیارات  نزدیک به آن را مطالعه کند.

نوار خبری
0
برای شرکت در گفتگو
ورود به سیستمیا ثبت نام کنید
loader
بحث و گفتگو
Заголовок открываемого материала