04:46 29 جولای 2021
خبر های دیگر
دریافت لینک کوتاه
0 0
ما را در دنبال کنید

تیمی از دانشمندان روش چدیدی را برای مقابله موثر بی ویروس کرونا ایجاد نموده اند.

به گزارش اسپوتنیک، ویروس شناسان در دانشگاه کانزاس روش موفقیت آمیز جدیدی را برای مبارزه با ویروس کرونا SARS-CoV-2  بر اساس یک مدل حیوانی نشان داده اند. آنها دریافتند که درمان با یک بازدارنده ویروسی یا به عباره دیگر، یک پروتئاز ویروسی به طور قابل توجهی باعث کاهش بار ویروسی و افزایش بقا در طی عفونت می شود.

نتایج این مطالعه در نشریه علمی Proceedings of the National Academy of Sciences منتشر شده است.

 داروهای، Deuterated ترکیبات چند دارویی، دارو های کم مصرف در قالب یک مولکول کوچک است که در آن یک یا چند اتم اکسیژن توسط یک ایزوتوپ سنگین تر، دوتریوم جایگزین هستند.

مهارکننده های پروتئاز دسته ای از داروهای ضد ویروسی هستند که از طریق اتصال انتخابی به پروتئازهای ویروسی (به عنوان مثال ، 3CLpro  در ویروس کرونا) از تکثیر ویروس جلوگیری، و توالی اسیدهای آمینه را قطع نموده  در نتیجه پروتئین های مورد نیاز برای تشکیل ذرات ویروسی جدید را فعال می کنند.

محققان در ابتدا مهارکننده پروتئاز GC376 را برای درمان عفونت کشنده ویروس کرونا در گربه ها ایجاد کردند، اما بعداً مشخص شد که این روش ممکن است در برابر SARS-CoV-2 نیز موثر باشد. در این پژوهش جدید ، دانشمندان با اصلاح GC376 کسیژن را با دوتریم جایگزین کردند و اثر آن را در برابر SARS-CoV-2 آزمایش کردند. درمان موشهای اصلاح شده ژنتیکی K18-hACE2 آلوده به SARS-CoV-2 با GC376 داروی چند ترکیبی GC376 به مدت 24 ساعت بقای قابل توجهی را بهبود بخشید ، کاهش تکثیر ویروس در ریه ها و کاهش وزن را نشان داد.

نتایج نشان داد که روش استفاده از دارو های چند ترکیبی کم مصرف، می تواند همراه با سایر ترکیبات ضد ویروسی برای تولید مهارکننده های قوی COVID-19 استفاده شود.

کووید-19، یک بیماری ویروسی بسیار عفونی ناشی از کرونا ویروس SARS-CoV-2  است که از زمان ظهور در دسامبر 2019، در سراسر جهان گسترش‌یافته است و باعث یک بیماری همه‌گیر بی‌سابقه شده است. این همه‌گیری سومین رخداد کشنده کرونا ویروس‌ها در جامعه بشری است که سیستم مراقبت‌های بهداشتی جهانی را تحت‌فشار قرار داده و اقتصاد جهانی را تحت‌تأثیر قرار‌داده‌است. با این حال، گزینه‌های درمانی کووید-19 هنوز بسیار محدود است. تولید داروهایی که پروتئین‌های حیاتی را در چرخه زندگی ویروسی هدف قرار می‌دهند و آن‌ها را مهار می‌کنند، رویکردی عملی برای غلبه بر این معضل است.