19:00 14 اگست 2020
تحلیل و مقالات
دریافت لینک کوتاه
0 30
ما را در دنبال کنید

بشریت آسیب پذیر است و خطرات زیادی از هرگوشه آن را تهدید میکند. اما احتمال مرگ در ابری از خاکستر رادیواکتیو یا نابود شدن توسط کدام روبات ها چقدر محتمل است؟ آینده شناس کریم جباری به این سوال پاسخ می دهد.

اکسیل برینک (Axel Brink)در مقاله منتشره در نشریه Yle (فنلند) می نویسد، کریم جباری آینده شناس در انستیتوت مطالعات آینده سویدن است. ما به او وظیفه دادیم تا درباره سناریوهای مختلفی كه منجر به مرگ بشر خواهند شد، اظهار نظر نماید.

بحران اقلیمی

گرچه بحران اقلیمی با این همه افزایش درجه حرارت و سطح آب بحر می تواند عواقب عظیمی مخرب برای بشریت به همراه داشته باشد، اما جباری معتقد است که هیچ چیزی نوع ما را تهدید نمی کند.

وی می گوید: "خطر این كه منجر به مرگ بشریت شود، بسیار كوچك است."

جباری اعلام میدارد، سناریویی که عواقب مهلکی برای ما داشته باشد، تنها درصورتی مجاز است که تصور کنیم اقلیم سیاره ما به اندازه زهره داغ شود. جباری اطمینان می دهد، اما این فقط تئوری های دوستداران برای حدس و گمان در مورد پایان جهان است و هیچ مبنای واقعی ندارند.

ولی بحران اقلیمی به افزایش سایر خطرات - به گونه مثال، جنگ ها و بیماری های همه گیر - کمک می کند. علاوه بر این، می تواند بر رشد اقتصادی تأثیر بگذارد که می تواند مشکلات اضافی ( همان بیماری های همه گیر) نیز ایجاد کند.

او میگوید:"من معتقدم که بحران اقلیمی یک مشکل بسیار جدی است. نه به این دلیل که درجه حرارت بالا و آتش سوزی جنگل یک تهدید ویژه برای بشریت محسوب می شود، بلکه به این دلیل که به طور کلی سطح خطرات در حال افزایش است."

فوران آتشفشان فوق العاده

در سیاره ما حدود 20 آتشفشان های به اصطلاح سوپر ولکان - محفظه های عظیم در قشر زمین که پر از مگما اند - وجود دارد. مشهورترین آن شاید caldera در پارک ملی Yellowstone  می باشد.

فوران سوپرولکانها تقریباً هر 100000 سال یکبار اتفاق می افتد، اما این اتفاق به طور مرتب رخ نمی دهد که ما باید به خاطر بشریت هراس داشته باشیم.

هنگامی که این ناحیه فوران می کند، قشر زمین منفجر می شود و مواد مذاب که از آن بیرون می آید، تمام زندگی اطراف را نابود می کند. جباری گفت، ولی فوران بالقوه آتشفشان بشریت را تهدید نمی کند.

تحولات اقلیمی که در اوایل تاریخ ایجاد شده اند، بسیار کندتر از تغییرات اقلیمی است که ما خودمان ایجاد می کنیم.

جباری می گوید، این پیامدها می تواند بسیار دراز مدت باشد: آب و هوا طی هزاران یا حتی ده ها هزار سال تغییر خواهد کرد.

هنگامی که سوپرولکان توبا حدود 75000 سال پیش فوران کرد، تصور می شد که شاید این علت زمستان آتشفشانی در سراسر کره زمین باشد. این از شش تا ده سال طول کشید. خاکستر و بسیاری از ذرات دیگر که به هوا پراگنده شده بودند، به راحتی مانع رسیدن نور آفتاب به روی زمین گردیدند.

بیماری های همه گیر

از آنجایی که کرونا ویروس در جهان در حال گسترش است، بیماری های همه گیری کلاسیک مانند طاعون یا انفولانزای اسپانیایی را اصلاً باید فقط یاداوری کرد.

کریم جباری می گوید که ویروس معمولاً با مرگ و میر بالا یا شیوع شدید مشخص می شود. در مواردی که میزان مرگ و میر زیاد باشد، فرد معمولاً آنقدر بیمار می باشد که نمی تواند از نظر جسمانی فعالانه حرکت نماید و همه افراد دور و بر خود را آلوده کند. ولی استثنائاتی وجود دارد، همین اینها باعث ترس میشوند.

جباری گفت: "اچ آی وی / ایدز خیلی ساری نیست، اما تشخیص آن بسیار طول می کشد. بنابراین، یک فرد بیمار می تواند بسیاری از افراد را آلوده کند. "

به همین دلیل است که ویروس ناشناخته جدید با خواص مشابه می تواند تهدیدی برای بشریت باشد.

سایر بیماریهای عفونی خطرناک آنهایی هستند که توسط حیوانات منتقل می شوند، مانند طاعون که از طریق موش پخش می شود. اگر خود حیوان زیاد رنج نمی برد، اوضاع برای انسان کاملاً خطرناک شمرده می شود.

"اگر ویروسی بوجود آید که توسط باکتریهای جلدی یا کنه ها منتقل شود، این وحشتناک خواهد بود."

ولی، تا زمانی که منابع اقتصادی برای تحقیق و بهداشت وجود داشته باشد، به طور کلی بیماری های همه گیری قابل کنترل هستند. اما اگر شرایط تغییر کند، راه های دفاع از خود در برابر این بیماری نیز متفاوت خواهد شد.

جباری توضیح میکند:« چهار سوارکار آخرالزمان یک تیم هستند. در طول تاریخ، بیماری های همه گیری اغلب با جنگ همراه بوده اند».

 جنگ

چندی پیش، دول جهان همه یکباره جنگ را آغاز کردند. اما از زمان جنگ جهانی گذشته، خیلی چیزها تغییر کرده است - حداقل تسلیحات و طیارات بدون سرنشین عصری را در نظر بگیرید.

جباری می گوید: "ما نمی دانیم در شرایط جنگ جهانی هسته ای چه اتفاقی خواهد افتاد، آیا ما می توانیم روند افزایش استفاده از سلاح های هسته ای را کنترول کنیم."

وی اظهار داشت که جنگ با یک انفجار هسته ای کوچک که برای اهداف تاکتیکی ترتیب داده شده است، می تواند آغاز شود و پس از آن ، سلاح های هرچه بیشتر قدرتمند به طور فزاینده مورد استفاده قرار خواهند گرفت.

هوش مصنوعی

هوش مصنوعی در حال حاضر بسیاری ساحات زندگی روزانه ما را هدایت می کند. به طور مثال، هنگامی که از تیلفون خود با صدای بلند می خواهید که یک دستور العمل در اینترنت پیدا کند یا تبلیغات ویژه ای را در شبکه های اجتماعی مشاهده کنید، این همان هوش مصنوعی است که برای شما کار می کند.

مدتهاست که هوش مصنوعی وجود دارد که در عرصه های خاص از انسان پیشرفته تر است. به طور مثال، قهرمان شطرنج جهان، گاری کاسپاروف در سال 1996 مسابقه با کامپیوتر IBM Deep Blue را باخت.

مرحله بعدی توسعه ایجاد هوش به اصطلاح مصنوعی قوی تر خواهد بود. به عبارت دیگر، فرد در صدد ایجاد هوش مصنوعی است که به معنای کلی به اندازه انسان باهوش یا حتی - در همه زمینه ها - باهوش تر از آن خواهد بود.

سناریوی ترسناک به معنای آن است که شخص کنترول بر ماشین ها را از دست می دهد و ماشین خودش تصمیم می گیرد و ما حتی این را نمی فهمیم.

اما چگونه هوش مصنوعی، بطور مشخص، می تواند ما را بکشد؟ مثال هایی کریم جباری، به عبارت ساده، خونین است.

فضا

جهان و کهکشان های نزدیک به ما مکان مهیبی پر از نیروهای خصمانه هستند که می توانند به راحتی ما را از بین ببرند. یک فرضیه رایج وجود دارد که دینوزاورها به اثر تصادم شهاب با زمین از بین رفتند. و می دانید چه؟ هنوز تعداد زیادی شهاب ها در فضا وجود دارد.

روز قیامت
© Fotolia / Johan Swanepoel

"جباری میگوید:« در مورد شهاب ها، ما فضای نزدیک به ما را به خوبی مطالعه کردیم. تقریباً می فهمیم که بزرگترین سنگ ها کجا هستند و می دانیم که آنها برای چندین قرن با ما برخورد نخواهند کرد».

اما ما در مورد شهاب ها صحبت می کنیم که تهدیدی به مقیاس سیاره ای هستند. در مورد اجسام آسمانی کوچکتر، هرچند که مثلاً قادر به از بین بردن یک شهر باشند، در اینجا، به گفته جباری، خطر افزایش می یابد.

"اما ما این احتمال را رد کردیم که بشریت توسط یک شهاب در آینده نزدیک نابود شود."

اما چه رخ خواهد داد، اگر ما یکدیگر را درک کرده نتوانیم؟ درگیری رخ خواهد داد. اما چه کسی برای دستیابی به برتری تاکتیکی اولتر حمله خواهد کرد؟

همه اینها، البته، فقط فرضیات است که عملاً بر هیچگونه اساس استوار نیستند. اما استدلال درباره آن جالب می باشد.

دیدگاه‌ها و نظریاتی که در مقالات نشر می‌شوند، مربوط به سخنران می‌باشند و ممکن با نظریه اسپوتنیک، مطابقت نداشته باشند.

قوانین اظهار نظر بحث
نظر از طریق اسپوتنیکنظر از طریق فیسبوک
  • نظر