17:32 26 اکتوبر 2020
تحلیل و مقالات
دریافت لینک کوتاه
0 20
ما را در دنبال کنید

برد پرواز این راکت 18 هزار کیلومتر، سرعت آن – 20 ماخ است و حداقل 10 کلاهک را میتواند حمل نماید.

 در حال حاضر، روسیه و ایالات متحده هنوز دو کشوری هستند که بزرگترین زرادخانه های هسته ای جهان را در اختیار دارند. تعداد کل کلاهکهای هسته ای آنها از 3000 تا به 3 هزار و 300 می رسد و حدود 1500 از جمله آنها در حالت آماده باش قرار دارند. اگرچه این تعداد در مقایسه با جنگ سرد تقریباً چیزی نیست، اما آنها "تضمین می کنند که هر دو طرف قادر به از بین بردن یکدیگر از روی زمین می باشند".

 ویژگی های برتر راکت «سرمت» روسیه
© AP Photo / RU-RTR Russian Television via AP

قبلاً در سالهای اولی جنگ سرد، اتحاد جماهیر شوروی قدرتمندترین سلاح هسته ای در تاریخ بشریت - بمب هیدروژنی " تزار-بمب" را آزمایش کرد که انفجار آن 58 مگاتن TNT بود. اما به دلیل کمبود بودجه برای تنظیم پرتاب، اهمیت سمبولیک « تزار-بمب» به مراتب مهمتر و بزرگتر از استعمال عملی آن بود. از این امر به راحتی می توان دریافت که کیفیت سلاح های هسته ای از اندازه آنها بسیار مهمتر است و اگر می خواهید که آن در سطح عالی قرار داشته باشد، مهمترین عامل برای این امر، در دسترس بودن وسایل پرتاب بمب است.

در بین راکت های بالستیک بین قاره ای که روسیه در حال حاضر در اختیار دارد ، می توان گفت که آنهایی که از اتحاد جماهیر شوروی به میراث مانده نیمی از حریم هوایی را محافظت می کنند. در میان آنها، نمایندگان مشخص R-36M (طبق طبقه بندی ناتو-  - SS -18 شیطان) ، RS-18A (SS-19 "Stiletto")،RS-12M (SS-25)  و دیگران شامل هستند. تعداد مجموعی این سه نوع راکت بالستیک امروز تقریباً یکصد عدد است، در کل آنها می توانند حدود 400 کلاهک هسته ای را حمل کنند (برخی از آنها می توانند یک کلاهک چندگانه را با واحدهای هدایت جداگانه (MIRV) حمل کنند.

ولی همه این راکت های بالستیک اکنون کهنه شده اند. در مقابل آخرین سیستم های دفاع راکتی ایالات متحده، آنها نمی توانند غلبه 100 درصدی بر سیستم دفاع هوایی را تضمین کنند، بنابراین نوسازی کامل زرادخانه هسته ای نقش اساسی دارد.

در حال حاضر، روسیه تسلیح مجدد با راکت ها از جمله «توپول-ام»، «یارس» و «سرمت» انجام می دهد. علیرغم این واقعیت که «توپول-ام» مدتها قبل طراحی شده بود، اما به دلیل ناکافی بودن بودجه، حجم تولید این راکت بالستیک همیشه ناچیز بود.

راکتPC-24  « یارس» برای اولین بار در سال 2015 در طی رژه نظامی در میدان سرخ به نمایش گذاشته شد و از آن لحظه به بعد روسیه آن را به مثابه نیروی اصلی سلاح های راکتی استراتژیک آینده این کشور بررسی میکند. برد این راکت بین قاره ای بیش از 11 هزار کیلومتر است و در مقایسه با راکت «توپول-M » توانایی حمل سه کلاهک هسته ای هدایت شوند همزمان را دارد، همچنین توانایی نفوذ در هدف نیز به میزان قابل توجهی بهبود یافته است.

علاوه بر این، در چند سال گذشته، روسیه فعالانه مصروف طراحی RS-28 «Sarmat» بود. این راکت بالستیک "پسر شیطان" خوانده می شود زیرا ویژگی های قدرتمند R-36M را به ارث برده است. با توجه به منابع باز ارائه شده توسط طرف روسی، این راکت بالستیک تا 18 هزار کیلومتر برد دارد. در صورت نصب کلاهکهای هیپرسونیک «آوانگارد» می تواند عبور از سیستم های دفاع راکتی با سرعت 20 ماش تامین کند و وزن بار موثر آن تا 10 تن است که می تواند هر راکت 10 تا 15 کلاهک هسته ای نیمه- هدایت شونده حمل کند. بدون تردید، «سرمت» به طرز شایسته "شاه در بین راکت های بین قاره ای" نامیده می شود.

طبق توضیحات قوماندان نیروهای راکتی استراتژیک فدراسیون روسیه، سرگئی کاراکایف، روسیه در حال حاضر از بین بردن میراث باقیمانده از دوره اتحاد جماهیر شوروی را تسریع می کند و در صدد تجدید 100% زرادخانه هسته ای خود تا سال 2024 است. همچنین شایان تذکر است که روسیه نه تنها زرادخانه های هسته ای مستقر در زمین را مدرنیزه می کند، بلکه توسعه و تولید نیروهای هسته ای استراتژیک استقرار بحری را نیز فراموش نمی کند.

چندی پیش، روسیه به تازگی تحت البحری هسته ای استراتژیک مدرن «شاهزاده ولادیمیر» را جهت تسلیح بکار گرفت که اولین تحت البحری پروژه بوری-آ است. این تحت البحری هسته ای استراتژیک می تواند 16 راکت بالستیک استقرار بحری R-30 Bulava را در اختیار داشته باشد. در آینده روسیه نیروهای هسته ای ایجاد خواهد کرد که از قدرت کافی برای بازداری امریكا در زمین و همچنان در بحر برخوردار باشند

دیدگاه‌ها و نظریاتی که در مقالات نشر می‌شوند، مربوط به سخنران می‌باشند و ممکن با نظریه اسپوتنیک، مطابقت نداشته باشند.

قوانین اظهار نظر بحث
نظر از طریق اسپوتنیکنظر از طریق فیسبوک
  • نظر