17:16 20 اکتوبر 2017
    چگونه میتوان از شهاب ها نجات یافت

    چگونه میتوان از شهاب ها نجات یافت

    © Fotolia/ Vadimsadovski
    جهان
    دریافت لینک کوتاه
    0 177 0 0

    آیا میتوان مسیر حرکت شهاب ها را تغییر داد، تا از تصادم با زمین جلوگیری نمود؟ تا چه حد خطر تصادم شهاب با زمین وجود دارد؟

    اوردی دیوفور (Audrey Dufour) در مقاله منتشره در روزنامه La Croix، چاپ فرانسه از قول سیلوین بولی می نویسد، جزئی ترین تهدید تصادم شهاب 2012 TC4 که در روز پنجشنبه (13 اکتوبر) به فاصله نزدیک به زمین پرواز خواهد کرد، وجود ندارد.
    او می افزاید، این جسم آسمانی به قطر در حدود 20 متر در سال 2012 کشف شد و از آن زمان به بعد ما بر مدار حرکت آن نظارت میکنیم. ولی زمانیکه من آخرین بار در تاریخ 15 فبروری سال 2013 در باره شهاب دیگر پیشگویی میکردم که عملاً خطر به بار نمی آورد، جسم دیگر ناشناخته شده در همان روز در چیلیابینسک روسیه منفجر شد. به اثر موج انفجار، کلکین ها و ویترین ها شکستند و هزاران تن از مردم صدمه دیدند.
    در هر صد سال زمین دو یا سه بار با اجسام سماوی با قطر در حدود بیست متر تصادم میکند که برای آن کافی است، تا گودال تشکیل شود. ولی این سقوط ها اکثراً در مناطق صحرایی یا بحر صورت میگیرند. در خاک فرانسه همه ساله در حدود پنج شهاب بسیار کوچک سقوط میکنند. اکثریت آنها یافت نشده اند: در قرن XX فقط 9 میتیوریت از جمله 500 میتیوریت ممکن کشف شده بودند!

     

    شهاب ها چقدر زیان به بار آورده میتوانند؟

    اگر جسم آسمانی دارای اندازه ملی متری باشد، او در اتموسفییر می سوزد و به ستاره در حال سقوط مبدل میگردد که هیچگونه خطر به بار نمی آورد. اگر جسامت جسم آسمانی به قطر از 10 تا 20 سانتی متر باشد، آن در اتموسفییر به پارچه ها تبدیل میشود. سقوط پارچه ها بطی میشود و سنگ های که بر زمین می افتند انرژی کافی برای تشکیل گودال نخواهند داشت. تشکیل گودال ها، نسبت به سقوط شهاب ها، به مراتب به ندرت رخ میدهد.
    اجسام آسمانی که اندازه آنها از قطر 10 متر تجاوز نمی کند، کتله کافی برای آن دارند، تا از اتموسفییر عبور کنند و گودال از 300 تا 400 متر را، نظر به سرعت سقوط و ترکیب احجار کوهی تشکیل دهند. اگر شهاب به قطر تا یک کیلومتر میرسد، زیان در نتیجه سقوط آن به مقیاس کشور اندازه گیری خواهد شد.

    ناسا پرتاب راکت را در سال 2022 جهت تغییر مسیر حرکت شهاب پلان نموده

    این پروژه بنام DART مسمی شده و بخش پروگرام وسیعتر محسوب میشود. ماهیت پروژه اینست، تا راکت را در سطح Didymoon، شهاب باجسامت 170 متر، دوگانه شهاب هنوز هم بزرگتر Didymos، منفجر سازد. حتی اگر این ضربه شهاب را فقط به اندازه چند ملی متر منحرف سازد، این تفاوت زیاد شده میرود و مسیر حرکت شهاب را تغییر میدهد. این برنامه جمع آوری وجوه و ساختن راکت های شکاری را پیشبینی میکند. برای این کار ما باید ابتدا سیستم کشف را بهبود بخشیم. در حال حاضر راجع به آن شهاب های که جسامت شان به قطر بیش از یک کیلومتر باشد، معلومات وجود دارند، ولی ما در باره آن شهاب های که قطر شان یک متر است، عملاً هیچ چیزی نمی دانیم.

    آیا شیوه دیگر تغییر مسیر حرکت شهاب ها وجود دارد؟

    ضربه راکتی — ساده ترین شیوه می باشد، چون بسیار خوب مطالعه شده است. ولی تا کار تا انفجار بمب اتمی نه رسد، مثلیکه در فلم «قیامت» دیده میشود، امکانات دیگر نیز وجود دارند. بطور مثال — استفاده از «تراکتور جاذبوی»: یا زوند در روی شهاب «شانده میشود» و زوند آن را به وسیله انجن قوی تیله خواهد کرد، یا زوند در نزدیک شهاب معلق می ماند و جاذبه آن بر مسیر حرکت جسم آسمانی تائثیر خواهد کرد.
    یک شیوه دیگر شوخی، ولی غیراحمقانه نیز وجود دارد: ماده رنگ کننده بر سطح شهاب پاشیده شود، تا رنگ آن را تغییر دهد. به خاطر که مسیر حرکت شهاب، برعلاوه عوامل دیگر، به آن مربوط است که آن چگونه به دور محور خود می چرخد و این چرخش به نوبه خود به قوه منعکس کننده نور توسط سطح شهاب مربوط می باشد. اگر ساده تر گفته شود، رنگ کردن شهاب به رنگ سیاه یا سفید مسیر حرکت آن را تغییر میدهد.

     

    قوانین اظهار نظر بحث
    نظر از طریق فیسبوکنظر از طریق اسپوتنیک