03:35 26 سپتمبر 2018
پراواز قطع شده یوری گاگارین

پراواز قطع شده یوری گاگارین

© Sputnik /
جهان
دریافت لینک کوتاه
0 0 0

میکول فلامینی (Micol Flammini) در نشریه «Il Foglio»، چاپ ایتالیا می نویسد، این قصه دقایق، ثانیه های کمال، دقت، معقولیت و اندکی کاستی علوم می باشد. یوری گاگارین شب قبل از عزیمت به فضا نه خوابیده بود.

او منتظر فرارسیدن روز، لذت بردن از ساعات بود و سعی میکرد لحظات را تمدید کند، زمانیکه به «پرستو» — سفینه کوچک فضایی بالا میشد که دانشمندان شوروی برای اعزام انسان به فضا در ماموریت «وستوک-1» طراحی کرده بودند. اتحاد شوروی به فضا نیاز داشت و او عجله داشت.

در پهلوی یوری گاگارین در آن شب فضانورد تعویض کننده او گیرمن تیتوف قرارداشت و او نیز نخوابیده بود. در آن شب خاص او فکر میکرد، می ترسید و شاید، امیدوار بود که گاگارین در آخرین لحظه صرفنظر خواهد کرد. این مخلوط اضطراب، امید، حسد انسانی و یاداوری آنست که درک این ناممکن است که آیا در آن شب احساس میشد که بعد از آن همه بشریت خواهد فهمید که فضا تا اندازه برای همه نزدیکتر شده است.

فضانوردان را ساعت 5:30 بیدار نمودند. ورزش کردند، صبحانه صرف کردند، اضطراب فکری که بر آنها هنگام حرکات دقیق و پروسیجرهای که مدتها قبل آنها را تا ملی متر فراگرفته بودند، مسلط بود، هیچکس نمی دانست که او را را به شهرت یا مرگ خواهد رساند. همه چیز، حتی احساسات، مجاز بود، زیرا یکجا با آنها تمام اتحاد شوروی نگران بود و دستان انجنیران که به او در پوشیدن لباس فضانوردی کمک میکردند، می لرزیدند. یکی از آنها، سرگی کورولیوف که ماموریت را رهبری میکرد، حتی داروی مسکن صرف کرد، نزدیک بود قلب او سکته نماید. اما قلب یوری گاگارین با سرعت 64 ضربه در دقیقه می تپید — این شاخص ایدیال بود.

پراواز قطع شده یوری گاگارین
© Sputnik / A. Sverdlov
پراواز قطع شده یوری گاگارین

او برای این ماموریت زاده شده بود، از همه مشخصات، لازم برای آن برخوردار بود، تا درج تاریخ شود و به فضا برود، از همینرو او را برگزیدند. او شخص نورانی، آرام، معاشرتی — و چهارشانه — پیگیر و هدفمند بود. قد او 65،1 متر — دقیقاً، چیزیکه برای سفینه کوچک فضایی ایدیال بود. شرح مفصل زندگی فضانورد در آرشیف وجود دارد که روسیه در مورد قابل دسترسی بودن آن لاین آن به ارتباط پنجاهمین سالگرد روز مرگ گاگارین فیصله نموده است.

در روز پرتاب رهبری حزب سه اطلاعیه آماده ساخته بود. همه چیز، حتی مرگ، مجاز شمرده میشود. یک اعلامیه برای آن ضروری بود، تا به جهان راجع به موفقیت ماموریت خبر دهد و دو اعلامیه دیگر راجع به ناکامی ماموریت، نظر به اوضاع و احوال، در نظر گرفته شده بودند. قبل از این در داخل سفینه فضایی فقط کدی انسان شکل که در روسیه به نام ایوان ایوانوویچ یاد میشدند، به فضا فرستاده شده بودند. سه ایوان ایوانوویچ به زمین برگشتند، ولی چهار گدی دیگر — برنگشتند، به این ترتیب احتمال مرگ یوری گاگارین، نسبت به اینکه او زنده بماند، بیشتر بود. او این را میدانست، ولی صبح 12 مارچ او، طوریکه از مواد آرشیف برمی آید، مانند همیشه، «خوشحال و آرام» معلوم میشد.

او دو لباس بر تن داشت که یکی بالای دیگر پوشیده بود. یکی آبی رنگ و دومی — نارنجی، دفاعی بود. یک جوره گوشی و بالای آن — کلاه سفید با نوشته سرخ «СССР» — اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی. از جمله 3461 نامزد فقط او برگزیده شده بود.

در اسناد منتشرشده میتوان دید که او به «امر حزب و میهن سوسیالیستی وفادار» بود و اتحادشوروی به چنین شخص نیاز داشت.

پرتاب ساعت 9:07 تعیین شده بود. وقوع هرچه ممکن بود.

گاگارین راجع به سه اعلامیه اگاهی نداشت، او به پلتفورم پرتاب بالا شد، به عقب نگاه کرد، تبسم کرد و تبسم او همییشه عزم او را بیان میکرد. برعلاوه آنهایی که به او دستان شان را به رسم استقبال دراز کرده بودند، تمام اتحاد شوروی در لحظه انتظار فرورفت. همسر او ولانتینا که با دختر 43 روزه خود گالینا در خانه مانده بود، سخت نگران بود. گاگارین روی خود را به عقب برگشتاند و گفت:«رفتیم!»

سفینه به وزن 7،4 تن و ارتفاع آن 4،4 متر بود. فضانورد در مودول کروی شکل جابجا شد و از طرف دیگر در قسمت دیگر آن 16 بالون با اکیسجن و نایتروجن ذخیروی قرار داشتند. در داخل ماموریت «وستوک-1» که از میدان فضایی بایکانور قزاقستان پرتاب شد، اضطراب ها و آرزوها، زندگی و مرگ وجود داشتند. چند دقیقه بعد سفینه در مسیر پروگرام شده با انحراف 65 درجه حرکت کرد. گاگارین تکراراً ادامه میداد:«همه چیز کار میکند، همه چیز کار میکند». همه چیز کار میکرد.

پراواز قطع شده یوری گاگارین
© Sputnik /
پراواز قطع شده یوری گاگارین

انسان به فضا در سفینه راهی شد که از زمین اداره میشد. یک و نیم ساعت پرواز، 89 دقیقه و یک ثانیه بعد، مدار زمین. فضانورد از فضا به جهان به تمام کمال آن نگاه میکرد، او گفت:« من زمین آبی را می بینم». زمین آبی رنگ بود، بحیره ها، ابحار و کشورهای آن به آسمان نگاه میکردند و او را در آنجا می پالیدند. ضمن پرواز در تمام مدار با سرعت 27400 کیلومتر در ساعت، سفینه انجن های توقف راکتی را چالان کرد، تا بازگشت آغاز کند. در اسناد آرشیف اکثراً این جمله به چشم میخورد «ملیت — روس، منشا — دهقان». یوری گاگارین در خانواده دهقانی در قریه کولیشووا در اطراف سمالینسک تولد شده بود.

اتحاد شوروی از ایالات متحده پیش گردید و زندگی گاگارین تغییر کرد. او به سمبول یکی از پیروزی های عمده اتحاد شوروی، اولین فضانورد زمین مبدل گشت.

گاگارین بسیار با دقت، محتاط و پیلوت ورزیده بود. حتی در روز امتحان همه چیز بطور عادی آغاز شد. امتحان گیرنده گان از زمین از او در مورد انجام چند مانور خواهش میکنند که او با آسانی در طیاره Mig-15UTI خود اجرا میکند و به زودی بعد از دریافت امر بازگشت به پایگاه طیاره او ارتفاع را از دست میدهد، سقوط میکند، او جهت گرفتن ارتفاع تلاش می ورزد، ولی در نزدیک شهر کیرژاچ بر زمین می افتد. قهرمان اتحاد شوروی جان داد. وضع مرگ فضانورد مدت زمان طولانی تحقیق میشد، ظاهراً، به نظر میرسید که این بازی سرنوشت یا استهزای آن بود.

پراواز قطع شده یوری گاگارین
© Sputnik / Yuri Abramochkin
پراواز قطع شده یوری گاگارین

 

قوانین اظهار نظر بحث
نظر از طریق فیسبوکنظر از طریق اسپوتنیک