03:05 26 سپتمبر 2018
ستاتوس-6: اژدر روسی روز محشر

ستاتوس-6: اژدر روسی روز محشر

© Sputnik / Ildus Gilyazutdinov
جهان
دریافت لینک کوتاه
0 0 0

هاکون بونافید (Håkon Bonafede) در نشریه Side3 ناروی می نویسد، قوی ترین بمب که در تاریخ منفجر ساخته شده، بنام - «تزار-بمب» یاد شده بود. این کار بالای نووایا زیملیه در سال 1961 رخ داد. شعله انفجار چنان روشن بود که آن را در شهر واردیو در ناروی در فاصله 900 کیلومتری مشاهده کردند.

این هیولای هستوی قدرت انفجاری 50 میگاتن داشت. این بیشتر از یک و نیم هزار بمب می باشد که بالای هیروشیما و ناگاساکی پرتاب شده بودند، یا ده برابر بیشتر از تمام انرژی انفجاری در طول جنگ جهانی دوم بود.

عرض سمارق هستوی که بعد از انفجار بوجود آمد، در روی زمین 40 کیلومتر تشکیل داد و سمارق به ارتفاع 64 کیلومتر بلند شده بود.

سمارق انفجار هستوی
© Fotolia / Romolo Tavani
سمارق انفجار هستوی

اگر انفجار در منطقه مسکونی رخ میداد، پس مردم در فاصله 100 کیلومتر

دچار سوختگی های درجه سوم می شدند. موج انفجار شیشه ها را حتی در فاصله 900 کیلومتری شکستانده بود.

اما «تزار-بمب» — فقط به اندازه نیم قدرت آن سلاح کشتار جمعی دارد که، گویا، روسیه حالا می سازد.

این در نوامبر سال 2015، هنگام ملاقات رئیس جمهور ولادیمیر پوتین با نمایندگان وزارت دفاع و مجتمع نظامی-صنعتی در سوچی افشا شد. کمره «چینل اول» تلویزیون دولتی روسیه، در نظر اول بصورت تصادفی برای لحظه بر دیاگرام مکث نمود که در بالای میز در برابر یکی از جنرالان قرار داشت.

دیاگرام سلاح زیرآبی عمقی کتلوی بنام «ستاتوس-6» را تشریح میکرد. اژدر عظیم با سرگلوله هستوی که برای «نابودسازی تاسیسات مهم شبکه اقتصادی در مناطق ساحلی دشمن و از بین بردن تضمین شده ساحات بزرگ به وسیله آلودگی رادیواکتیف» ساخته شده است.

دمیتری پیسکوف سکرتر مطبوعاتی پوتین بعداً در باره اینکه مواد محرم به این شکل بی اعتبار ساخته شده، ابراز تاسف نمود. اما، شاید، این فاش شدن اگاهانه صورت گرفته باشد.

به زودی بعد از این روزنامه حکومتی «روسیسکایا گازیته» معلومات راجع به برخی جزئیات سلاح زیرآبی منتشر ساخت که این نظر را تائید میکرد که اژدر روز محشر باید، قبل از همه، برای بازداری امریکا و ناتو استفاده شود.

موج عظیم رادیواکتیف

طبق معلومات روزنامه، «ستاتوس-6» — مختلط اژدر عظیم و دستگاه اداره شونده اتومات می باشد.

احتمالاً، آن 24 متر طول و 6،1 متر قطر دارا می باشد. ریاکتور اتمی آن سرعت اعظمی 180 کیلومتر در ساعت تامین میکند. برد فعالیت آن به 10 هزار کیلومتر میرسد. عمق که اژدر در آن باید فعالیت نماید، یک هزار متر تشکیل میدهد. این برای آن ضرور است، تا صدای آن را به وسیله سامان آلات مربوطه زیرآبی ناتو شنیده نتوانند.

ستاتوس-6: اژدر روسی روز محشر
ستاتوس-6: اژدر روسی روز محشر

این اژدر میتواند به خط ساحلی امریکا از هر نقطه بحر منجمد شمالی خود را برساند. برعلاوه این، کشف نمودن آن فوق العاده دشوار است، چون اژدر به امواج پائین کاملاً بی صدا حرکت میکند.

بیشتر از همه سرگلوله هستوی به قدرت 100 میگاتن ترس آور است.

این تقریباً دو برابر، نسبت به قوی ترین بمب اتمی که در حال حاضر طراحی شده، قوی تر است.

برعلاوه این، قسمت از سرگلوله یورانیم توسط ایزوتوپ کوبالت-59 تعویض شده است. این ایزوتوپ هنگام انفجار به کوبالت-60 فوق العاده رادیواکتیف مبدل میگردد که دور نیم تجزیه آن را بیش از پنج سال تشکیل میدهد.

روزنامه «روسیسکایا گازیته» میگوید که چنین سلاح نابودی همه موجودات زنده: حتی در پناه گاها تضمین میکند که برای نجات از ضربه هستوی در نظر گرفته شده، هیچکس زنده نخواهد ماند.

بنابر سطح بلند آلودگی رادیواکتیف آزمایس بمب های کوبالتی هیچگاه صورت نگرفته است.

به گفته کارشناسان، انفجار زیرآبی با چنین قدرت سونامی به ارتفاع تا 500 متر ایجاد کرده میتواند. اگر این سناریوی را تصور کرد، وقتیکه اژدر از قسمت خارجی اوسلو-فورد ناروی پرتاب شود، پس آن تمام موجودات زنده را در عمق ایستفول (Østfold) و ویستفول (Vestfold) نابود می سازد و بعداً سونامی همه چیز را از سواحل اوسلو-فورد به سواحل ناروی جنوبی باخود می برد.

دیاگرام را که میتوان در ویکیپیدیای روسی پیدا کرد، نشان میدهد که در صورت انفجار بمب کوبالتی به طاقت 100 میگاتن در نزدیک نیویارک خود انفجار ساحه را به شعاع 72 کیلومتر نابود می سازد. بعداً سونامی به عمق کشور پیش خواهد رفت و همه چیز را در مسیر خود از بین خواهد برد.

دانشمندان محاسبه کرده که در آنجا، جای که مناطق هموار وجود دارند، تخریبات همگانی در فاصله تا 500 کیلومتر رخ خواهند داد.

علاوه بر این، باد میتواند آلودگی قابل ملاحظه رادیواکتیف را به فاصله 1700X300 کیلومتر — تا میسیسیپی پراگنده سازد.

ساحه تخریب در نتیجه استعمال «ستاتوس-6»
CC BY 4.0 / Madnessgenius / Model NukeMap (Cropped Photo)
ساحه تخریب در نتیجه استعمال «ستاتوس-6»

در دسمبر سال 2016 پنتاگون تائید کرد که چنین سلاح ساخته میشود. آن را بنام «کنیون» مسمی کردند. این کار راساً بعد از آن صورت گرفت، وقتیکه اژدر بدون سرنشین در آب از تحت البحری کلاس «ساروف»، سه سال قبل از آن که انتطار میرفت، آزمایش گردید.

دستگاه بدون سرنشین در سانکت پتیربورگ در بیروی «روبین» ساخته شده که امور طراحی تحت البحری ها را پیش می برد. «روبین» تجربه چندین ساله ساختن تحت البحری های راکتی استراتیژیک در روسیه دارد.

تحت البحری که این سلاح را حمل کرده میتواند، بنام «خاباروفسک» یاد میشود و در کارخانه کشتی سازی «سیوماش» در سیویرادوینسک در بحیره سفید ساخته میشود.

تحت البحری «خاباروفسک» شش دستگاه بدون سرنشین «ستاتوس-6» حمل کرده میتواند.

پلان های روسیه در مورد ساختن اژدرهای بزرگ هستوی نو نیستند. در اوایل سال های 1950 پروژه کاملاً محرم Т-15 آغاز شده بود که هدف آن ساختن اژدرها با بمب های هایدروجنی به مثابه سرگلوله بود.

کپتان توماس سلینسویک (Thomas Slensvik)، استاد مکتب نیروهای مسلح ناروی میگوید:«پلان های دفاع ضد راکتی امریکا در اروپا توازن استراتیژیک را برهم زدند. و تقریباً طبیعی است که روسیه شیوه های بدیل برای سلاح هستوی خود جستجو میکند که به کمک آنها میتواند از دیوار دفاعی عبور نماید».

تورمود هییر (Tormod Heier) از انستیتوت نیروهای مسلح با او موافق می باشد.

او میگوید:«ما به منطق جنگ سرد برمیگردیم. به این باور که به ضربه هستوی میتوان پاسخ داد، هیچکس در مورد حمله نه کردن اولی تردید نداشت. این تا اندازه ثبات بوجود می آورد».

او «ستاتوس-6» را به مثابه سلاح استثنایی انتقام جویی بررسی میکند که برای بازداری در نظر گرفته شده است. و فاش شدن این راز، احتمالاً، به دقت پلانگذاری شده بود.

 

قوانین اظهار نظر بحث
نظر از طریق فیسبوکنظر از طریق اسپوتنیک