15:47 23 فبروری 2019
اسرائیل برای چه به حضور در افغانستان ضرورت دارد؟اسرائیل برای چه به حضور در افغانستان ضرورت دارد؟

اسرائیل برای چه به حضور در افغانستان ضرورت دارد؟

© AFP 2018 / Mandel Ngan © AFP 2018 / Wakil Kohsar
1 / 2
جهان
دریافت لینک کوتاه
130

در یک عده رسانه های افغانی، ایرانی و حتی عربی در این اواخر فعالانه معلومات راجع به این به نشر میرسند که سربازان اسرائیلی «مخفیانه و غیرقانونی در افغانستان تحت بیرق امریکا یا امارات متحده عربی حضور دارند».

طوریکه آژانس خبری Tasnim خبر میدهد، نظامیان اسرائیلی در غرب افغانستان — در یکی از پایگاه های نظامی «شیندند» در ولایت هرات مستقر شده و در آنجا فعالیت های غیرقانونی پیش میبرند. اما سایمون تسیپسی(Simon Tsipis)  نامزد دوکتورای علوم سیاسی و کارشناس در باره مناسبات بین المللی و امنیت از انستیتوت مطالعه امنیت ملی ملی (the Institute for National Security Studies, INSS) در تل ابیب در مصاحبه با Sputnik  اعلام داشت که فعالیت اسرائیل در ترکیب ایتلاف بین المللی در افغانستان از نقطه نظر حقوق بین الملل کاملاً قانونی است، به خاطریکه از خواهش مقامات امریکایی در مورد مبذول نمودن کمک به آنها حتی خارج از سرحدات ایالات متحده ناشی میگردد:

«چون اسرائیل در طول تمام تاریخ خود در واقع متحد نزدیک امریکا می باشد، پس طبیعی است که کشورهای ما باهم در تمام عرصه ها، از جمله در عرصه نظامی، همکاری نزدیک مینمایند. از همینرو در آن کشورها، جای که امریکا با وظایف تاکتیکی یا استراتژیک قرار دارد، پس در آنجا معمولاً ایتلاف به اصطلاح غربی آنها نیز وجود دارد». و اسرائیل بخش آنست.

برعلاوه این، نیروهای مسلح اسرائیل (پرسونل) که متحد مطلقاً قانونی امریکا است، حق دارد به اساس خواهش امریکا در داخل ایتلاف امریکایی در هر دولت قرار داشته باشد. این اقدام کاملاً قانونی است. وقتیکه امریکا در خارج از سرحدات دولت خود با ماموریت معین قرار داشته باشد، حق دارد متحدان اسرائیلی خود را برای مشوره یا کد ام مساعدت دیگر دعوت کند. چون اسرائیل متحد امریکا است، پس برای او دعوت نامه رسمی همان مقامات افغانستان برای ارایه کدام کمک به نظامیان امریکایی در خاک این کشور ضروری نمی باشد. اسرائیل — این بخش ایتلاف است که در افغانستان فعالیت میکند. از همینرو حضور نظامیان اسرائیلی در کشوری، مانند افغانستان، حتی نه تحت بیرق خود، بلکه در ترکیب نیروهای مسلح امریکا یا کشور دیگر متحد، کاملاً قانونی است».

کارشناس اظهار داشت که موجودیت نظامیان اسرائیلی (اردوی دفاع اسرائیل و موساد) در افغانستان برعلاوه از یک عده اهداف معین مهم استراتژیک ناشی میگردد. از جمله، این واقعیت که افغانستان همسایه ایران، کشوری است که امنیت و منافع ملی اسرائیل را تهدید میکند، پس برای نظامیان اسرائیلی پیشبرد کشف در نزدیک سرحدات دولت دشمن مهم است:

«بدون شک، با اقامت در افغانستان، اسرائیلیان مصروف طیف وظایف می باشند که آنها تعقیب میکنند. با درنظرداشت این عامل که ایران با افغانستان همسرحد است، پس اقامت سربازان ما در نزدیک سرحد، دشمن بالقوه برحق است و مقدمات خود را دارد. ممکن، اسرائیل جهت برقرار نمودن همکاری با ادارات استخباراتی رسمی حکومت افغانستان تلاش ورزد، تا از تجربه یا خاک آنها برای جمع آوری معلومات استخباراتی به ارتباط ایران استفاده کند. اگرچه اسرائیل با کشورهای دیگر نیز برای همین هدف، بطور مثال، با قزاقستان، ترکمنستان، ازبکستان و همچنان با کشورهای خلیج فارس: عمان، قطر و بحرین همکاری میکند. از خاک این کشورها میتوان بطور قانونی و مجاز فعالیت های استخباراتی انجام داد، چون این دول متحدین ما اند. 

هدف دوم — تمرین تجارب محاربوی در اراضی پیچیده می باشد. معلوم است که برای حضور نظامی در چنین نقاط، جای که بطور دایمی فعالیت های محاربوی جریان دارند، بهترین چانس برای کسب تجارب نو پیشبرد جنگ وجود دارد. با درنظرداشت اینکه صحبت راجع به قطعات ویژه اردوی دفاع اسرائیل مطرح می باشد.

اسرائیل برای چه به حضور در افغانستان ضرورت دارد؟
© Sputnik / JAK
اسرائیل برای چه به حضور در افغانستان ضرورت دارد؟

اما تجارت سیاسی بر این لازم نیست که ،احتمالاً نظامیان اسرائیلی در افغانستان برای جنگ با حزب الله لبنان آماده میشوند. برای این رفتن ما به افغانستان ضرور نیست. اراضی که در آن حزب الله موجود است، برای ما آشنا و خودی است. ما در آنجا بیش از 40 سال می جنگیم».

سایمون تسیپسی می افزاید که بطور کل موجودیت نظامیان اسرائیل در افغانستان — چیزی محرم و نو نیست. این حضور در چوکات توافق محرم با مقامات رسمی کابل تحقق می یابد:

اقامت نظامیان اسرائیلی در افغانستان حالا — این اولین و یگانه مورد نیست. هیچ چیزی نو در این وجود ندارد که نظامیان اسرائیلی بتوانند حتی کدرهای از ادارات استخباراتی افغانستات تمرین دهند، طوریکه قبلاً این کار با ادارات استخباراتی ایران قبل از انقلاب اسلامی سال 1979 وجود داشت. زیرا تمام ساختار امنیتی ایران «ساواک» (ادارات استخباراتی ایران که بعد از انقلاب منحل شدند) توسط نیروهای ویژه اردوی اسرائیل آماده شده بود. اما بعد از سال 1979 اوضاع در ریشه تغییر کرد: ایران برای ما از متحد به دشمن مبدل گشت.

ولی لازم به تذکر است که در اسرائیل چنین تجربه — تربیه نمودن کدرهای ادارات استخباراتی دول دیگر — وجود دارد. و افغانستان — از این امر مستثنی نیست.

از همینرو فعالیت های استخباراتی و تمرین دهی کدرها استخبارات افغانستان — دو هدف دیگر اقامت نظامیان اسرائیل در افغانستان می باشند.

برعلاوه این، حضور ما در آنجا به اساس دعوت مقامات رسمی تحقق می یابد».

سایمون تسیپسی عقیده دارد که باوجود اینکه افغانستان دولت اسرائیل را در سرحدات امروزی اش به رسمیت نشناخته، بازهم مقامات رسمی کابل بر کمک این کشور حساب میکنند، اما این را بصورت علنی اعلان نمی کنند، تا گروه های افراطی و تندرو را به انجام فعالیت های خشونت بار و اعمال تروریستی تحریک نکنند:

« کشورهای بسیار زیاد در جهان اسرائیل را اصلاً به مثابه دولت به رسمیت نمی شناسند، یا آن را با سرحدان امروزی آن به رسمیت نمی شناسند. این عمده تاً کشورهای مسلمان و عربی می باشند. ولی، در بسیاری موارد چنین می باشد که آنها به کمک اسرائیل نیاز دارند و آنها از آن به سطح غیررسمی استفاده میکنند. اسرائیل را به خاطری به رسمیت نمی شناسند که نمی خواهند گروه های افراطی و تندرو را به انجام فعالیت های خشونت بار و اعمال تروریستی تحریک نکنند و افغانستان از جمله آنها است. مقامات این کشور برای آنکه خشم گروه های اسلامی در چهره «طالبان»، کشور همسایه ایران یا دیگر کشورهای اسلامی جهان (عراق، سوریه) بر نه انگیزند و وضع را بی ثبات نسازند، به عدم شناختن دولت اسرائیل و اعلان نه کردن اینکه متخصصین ما به سرابازان آن مشورهای نظامی و کمک های تخنیکی و همچنان اجتماعی- طبی میکنند، ترجیح میدهند.

با تاسف، برای بسیاری دول اسلامی به رسمیت شناختن اسرائیل خطرناک است. بطور مثال، رئیس جمهور انورالسادات را در مصر تندروان به خاطر این کشت که با اسرائیل قرارداد صلح عقد نمود. عین سرنوشی مصیبت بار نصیب عبدالله I ابن حسین پادشاه اردن گردید، وقتیکه او برای مذاکرات صلح با اسرائیل حاضر شد. اگرچه بسیاری دول میخواهند به رسمیت شناختن اسرائیل را اعلان کنند، اما از افراطیون خود میترسند. باور دارم که افغانستان نیز در عین مسیر عمل میکند.

 

قوانین اظهار نظر بحث
نظر از طریق فیسبوکنظر از طریق اسپوتنیک