21:57 25 اکتوبر 2020
تحلیل و مقالات
دریافت لینک کوتاه
0 40
ما را در دنبال کنید

چه رخ می داد، اگر همه اعراب ناپدید می شدند؟ اگر روزی جهان از خواب بیدار می شد و می دید که آنها دیگر نیستند؟ نویسنده مقاله با اندوه پیش بینی می کند که هیچ چیز در جهان تغییر نمی کرد. زیرا همه فقط فکر می کنند که اعراب فقط یکدیگر را می کشند. آیا آنها واقعاً هیچ فایده ای به جهان نمی رسانند؟

اکرم عطالله می نویسد، اگر ناگهان همه اعراب ناپدید شوند؟ چه رخ می داد اگر همه اعراب ناپدید می شدند؟ اگر روزی جهان ناگهان از خواب بیدار می شد و می دید که ما دیگر نیستیم؟ گمان نمی کنم که مردم نگران خواهند شد که در این صورت چیزی از دست دهند: اینترنت، ماهواره ها و کارخانه های موترسازی به همان ترتیب کار خواهند کرد، بازار های سهام سقوط نخواهند کرد و هیچ کس در جهان از داروها، تجهیزات طبی، اتاق عمل جراحی یا حتی از سلاح محروم نخواهد شد. ما هیچ چیز خوبی برای جهان نداریم. او چیزی از ما دریافت نمی کند، به جز صحبت ها و گزارش های خبری درباره اینکه ما چگونه یکدیگر را می کشیم.

زن فرانسوی در بالکن ظاهر می شود و به همسایه می گوید که همه اعراب ناپدید شده اند و او در پاسخ می گوید: "آیا شما درباره کسانی که روز و شب یکدیگر را می کشند صحبت می کنید؟"

شاید کسی سخنان من را مبالغه آمیز قلمداد کند. می گوید که من تصویری بیش از حد تاریک از آنچه اتفاق می افتد، را ترسیم کردم، اما این دقیقاً همان چیزی است که شما می توانید ببینید، بودن در هر پایتختی در خارج از میهن و تماشای رودخانه از خون جاری شده از لیبیا به عراق از طریق مصر، سوریه و یمن، در حالی که دیگران در بین آنها زندگی می کنند، مردم به دو بخش تقسیم می شوند: در حالی که یکی از گرسنگی شدید رنج می برد، بخش دیگر از احساس سیری. و همه آنها به حساب بشریت باقیمانده زندگی می کنند.

اگر ناپدید شویم، هیچ چیز در جهان جاپانی یا اروپایی تغییر نخواهد کرد. همین مساله را می توان در مورد مالیزیایی ها ، ترک ها یا امریکایی ها نیز گفت که به زندگی عادی خود ادامه می دهند. ما در تولیدات علمی، صنعتی، مادی و غیرمادی شرکت نمی کنیم، اکتشافات را انجام نمی دهیم. ما فقط از آنچه بقیه بشریت تولید می کند، استفاده می کنیم، اما در بیشتر موارد نادرست و به شکل بد. نبود ما را واقعاً کارخانه های اسلحه سازی که میلیاردها دالر برای صاحبان آنها به ارمغان می آوریم، احساس خواهند کرد، زیرا ما مصرف کننده بیشتر محصولات آنها هستیم. ما از معاملات عمده دست بر نمی داریم، زیرا روزانه از سلاح برای کشتارها و تخریبات استفاده می کنیم.

آنها همه چیز را در جهان تولید می کنند و ما همه چیز را در جهان مصرف می کنیم. تنها چیزی که می توانیم بدهیم این، کلمات است، تا آنها را بارها و بارها تفسیر کنیم و آنها را برای تحریک نفرت استفاده کنیم. هر عرب با سایر اعراب مشکل دارد و درگیری بین آنها از ابتدای زمان متوقف نشده است: ایالت ها از یکدیگر متنفر هستند ، قبایل علیه یکدیگر توطئه می کنند، گروه های مسلح بیشماری با یکدیگر می جنگند. هرکسی که صاحب اسلحه است، مطمئناً به میادین نبرد می رود. تنها افراد موفق در میان امت عرب، فلسطینی ها بودند که با اسرائیل می جنگیدند، اما آنها، بالاخره، سرانجام تسلیم روحیه عمومی شدند و جنگ با یکدیگر را آغاز کردند.

ما در همه زمینه ها در پایین لیست قرار داریم: ما بیمارستان نداریم که افرادی از سراسر دنیا برای معالجه به آنجا بیایند، هیچ پوهنتون ها وجود ندارند که مطابق فهرست اعتبار شانگهای در جمله 400 موسسه تحصیلات عالی شامل شوند، ما هیچ موسسه واقعی نداریم و نه مجالس قابل اعتماد و نه قوانینی که ما به آنها احترام می گذاریم. همه چیز نادرست است، و ما مطلقاً چیزی برای مباهات نداریم.

سالها پیش از سرنگونی رژیم خود، مبارک برای معالجه  با همراهی چند معاون و نگهبان به یک بیمارستان آلمانی رفت. آشفتگی غیرمعمول در بیمارستان توجه یکی از ساکنان محلی را که در همان بخش تحت معالجه قرار داشت، به خود جلب کرد. وی از هم اتاقی خود سوال کرد و او پاسخ داد: "این یک رهبر عرب است". آلمانی پرسید: "چند سال است که در قدرت بوده است؟" به او پاسخ داده شد: "سه دهه." آلمانی گفت: "پس این یک دیکتاتور فاسد است. چرا یک دیکتاتور؟ زیرا سی سال بر کشور حاکم است. و من او را فاسد خواندم، زیرا او با داشتن فرصت ها و قدرت های زیادی که در اختیار داشت، یک بیمارستان واحد ایجاد نکرد که بتواند به آن معالجه خود اعتماد نماید".

بی ثباتی در منطقه در سالهای اخیر شکنندگی ما را در همه چیز نشان داد. وزیدن باد کافی بود که کشورهای ما فرو ریزند، و دیدیم که همه آنچه ساختیم فقط یک چیز ظاهری و کاریکاتوری بود که حتی نتوانست در مقابل کوچکترین شوک ها نیز مقاومت کند. بدترین از همه این است که ما با دیدن مقیاس واقعی توانایی های خود، نفرت و خشونت ذاتی در فرهنگ خود را کشف کردیم. با کمال تعجب، ما بدترین پدیده ها مانند نفرت مخرب بر اساس قومی و مذهبی را که گفته می شود در مبارزه با ستمگران لازم است، زنده می کنیم. ما توانایی های باورنکردنی بلاغت را با استفاده از فتواها، کانال های ماهواره ای و پول برای اقناع غریزه قتل خود نشان می دهیم. ما دوست داریم در مورد پیروزی ها بیش از هر کس دیگری صحبت کنیم، علیرغم شکست های بزرگ در تاریخ کشورهای ما. ما آنها را به لطف بلاغت تنها به قدرت تبدیل می کنیم! ما استاد جعل، تحول در واقعیت و گذشته هستیم که در خواب های آینده ای زیبا و کاملاً دور از واقعیت غرق در خواب هستیم. ما به خاطر آینده خود کاری انجام نمی دهیم - فقط فکر می کنیم و صحبت می کنیم.

ما بیشتر درباره وحدت صحبت می کنیم، گرچه پراکنده ترین کشور در جهان هستیم. در حالی که همه دولتهای دیگر در مورد دموکراسی صحبت می کنند، ما زیر یوغ بی رحمانه ترین ستمگران زندگی می کنیم. در حالی که همه در مورد تحمل، عشق و صلح صحبت می کنند، ما از آن متنفریم. ما بیش از همه در مورد حقوق بشر، از جمله کودکان، زنان صحبت می کنیم، اگرچه در کشورهای ما مرد چیزی بیش از یک حشره نیست. هر بار که متوجه می شویم این کل نظام ارزش ها چیزی نیست جز مجموعه شعارهایی که آماده پراکندگی هستند، به محض بروز اولین درگیری، یک قدرت جدید یا نیروی سیاسی دیگر به وجود می آید.

این منطقه باید تکان های نیرومند را پشت سر می گذاشت، تا برهنگی سیاسی، اخلاقی و اجتماعی ما را نشان می داد و سرانجام ما را به هوش می آورد. ما باید وضعیت واقعی جهان عرب را ببینیم که چندین دهه تلاش کرده ایم و احتمالاً قرنها است که نادیده گرفته ایم. رویای ما به امید زیادی برای تحقق "رویای عرب" و دستیابی به وحدت عرب آلوده شده، اما بجای این به دوران قبل از اسلام بازگشتیم. این را من درباره وحدت می گویم.

 

دیدگاه‌ها و نظریاتی که در مقالات نشر می‌شوند، مربوط به سخنران می‌باشند و ممکن با نظریه اسپوتنیک، مطابقت نداشته باشند.

قوانین اظهار نظر بحث
نظر از طریق اسپوتنیکنظر از طریق فیسبوک
  • نظر